Dankbaarheid

Ik heb mijzelf begraven
huilen moest ik niet
ik voelde louter liefde
geen enkel groot verdriet

Ik liep een trap op met mijn zusjes
aan beide zijden één
mijn vader zag ons komen
breed lachend door zijn tranen heen

Een dankwoord wilde ik niet schrijven
gewoon gaan, vertrekken zonder pijn
maar mijn vader hield me tegen “Je kunt niet verder zonder
dierbaren te danken voor de liefde en hun zijn”

Toen heb ik mij weer opgegraven
meteen heel prettig was dat niet
maar nu ben ik het leven dankbaar
en …misschien… word ik nog eens verliefd

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s